
Podstawy naukowe rezonansu biologicznego – przegląd koncepcji i badań
Uwaga redakcyjna: Niniejszy tekst prezentuje zweryfikowane fakty oraz koncepcje z literatury naukowej dotyczące oddziaływań elektromagnetycznych w systemach biologicznych. Jednocześnie świadomie oddzielamy: (a) fakty historyczne i empiryczne od (b) hipotez oraz interpretacji. Tekst nie opisuje skuteczności żadnych usług ani urządzeń.
Wprowadzenie
W literaturze naukowej opisano dwa główne wątki związane z oddziaływaniami elektromagnetycznymi w biologii. Po pierwsze są to historyczne doniesienia o tzw. „mitogenetycznym promieniowaniu”. Po drugie, współczesne badania dotyczą zjawiska ultrasłabej emisji fotonów (ang. ultra-weak photon emission, UPE, często nazywane „biofotonami”).
Ponadto w literaturze teoretycznej pojawiają się propozycje dotyczące spójności i rezonansu w układach biologicznych dalekich od równowagi. Należy jednak podkreślić, że są to koncepcje interpretacyjne, a nie bezpośrednie dowody empiryczne.
Mitogenetyczne promieniowanie – kontekst historyczny
W latach 20. XX wieku Aleksandr Gurwitsch opisywał eksperymenty, w których czubek korzenia cebuli (tzw. induktor) miał wpływać na tempo mitoz w drugim korzeniu (odbiorniku). Co istotne, oba obiekty były rozdzielone materiałem przepuszczającym promieniowanie ultrafioletowe. Zjawisko to nazwano mitogenetycznym promieniowaniem.
Z perspektywy historycznej prace te odegrały ważną rolę w rozwoju myślenia o sygnałach fizycznych w biologii. Jednocześnie już na wczesnym etapie pojawiły się wątpliwości dotyczące metodologii oraz powtarzalności wyników.
Dlatego współczesne przeglądy (Gurwitsch, 1988; Volodyaev & Beloussov, 2015) omawiają te badania w sposób krytyczny. Faktem pozostaje istnienie doniesień historycznych. Natomiast biologiczne znaczenie efektu oraz jego replikowalność pozostają kwestią sporną, bez jednoznacznego konsensusu. A. A. Gurwitsch, 1988 – „A historical review of the problem of mitogenetic radiation” oraz Volodyaev & Beloussov, 2015 – „Revisiting the mitogenetic effect of ultra-weak photon emission”.
Ultrasłaba emisja fotonów (UPE, „biofotony”) – zjawisko empiryczne
W odróżnieniu od mitogenetycznego promieniowania, ultrasłaba emisja fotonów jest zjawiskiem wielokrotnie potwierdzonym empirycznie. W licznych badaniach wykazano, że żywe układy emitują bardzo słabe strumienie fotonów w zakresie widzialnym i UV.
Co więcej, emisja ta wiąże się głównie z procesami oksydacyjno-metabolicznymi. Z tego powodu UPE jest interpretowana przede wszystkim jako marker aktywności biochemicznej, a nie jako mechanizm komunikacji biologicznej: Mould, 2024 – „Ultra-weak photon emission—a brief review”, Tsuchida i in., 2019 – obrazowanie UPE.
Klasyczne prace na temat własności emisji (w tym propozycje spójności) znajdziesz u: F. A. Popp, 1984.
Nowsze badania wskazują również na udział struktur biomolekularnych, w tym DNA, w generowaniu UPE Pietruszka & Czerwik-Marcinkowska, 2024 – „Ultra-weak photon emission from DNA”. Należy jednak zaznaczyć, że nie stanowi to dowodu na funkcjonalną „komunikację elektromagnetyczną” komórek, lecz raczej odzwierciedla procesy biochemiczne i oksydacyjne.
Uwaga: to nie jest dowód na „komunikację elektromagnetyczną” komórek w sensie funkcjonalnym; to raczej marker procesów biochemicznych/oksydacyjnych.
Koncepcje teoretyczne: spójność/rezonans i układy dalekie od równowagi
Hipoteza Fröhlicha (1968): propozycja, że układy biologiczne zasilane energią mogą wykazywać długozasięgową spójność drgań dipolowych przy określonych warunkach nierównowagowych. To praca teoretyczna, często cytowana w kontekście rezonansu w biologii: Fröhlich, 1968 – „Long-range coherence and energy storage in biological systems”; omówienia: Preto i in., 2016.
Termodynamika nierównowagowa (Prigogine): Nagroda Nobla 1977 za teorię struktur dyssypatywnych – porządek samoorganizujący się w układach dalekich od równowagi. To szeroka podstawa teoretyczna dla zjawisk samoorganizacji (nie jest to jednak dowód na konkretne mechanizmy elektromagnetyczne w medycynie/terapii): NobelPrize.org – uzasadnienie, komunikat prasowy.
Co wynika z powyższego
- UPE/biofotony – zjawisko empirycznie obserwowane w żywych układach (marker procesów metabolicznych/oksydacyjnych). Źródła: Mould 2024, Tsuchida 2019, Popp 1984.
- „Mitogenetyczne promieniowanie” – istotny fakt historyczny, ale jego powtarzalność i znaczenie biologiczne pozostają dyskusyjne: Gurwitsch 1988 (przegląd historyczny), Volodyaev 2015 (krytyczny przegląd).
- Hipotezy teoretyczne (Fröhlich) / samoorganizacja (Prigogine) – oferują ramy pojęciowe dla spójności/rezonansu i porządku dalekiego od równowagi, ale same w sobie nie stanowią dowodu na skuteczność jakichkolwiek praktyk terapeutycznych.
Granice wnioskowania: Aktualna literatura nie dostarcza konsensusu, że słabe emisje optyczne lub mechanizmy rezonansowe pełnią potwierdzoną, funkcjonalną rolę w „komunikacji” międzykomórkowej o znaczeniu biologicznym lub klinicznym.
Podsumowanie
Przedstawione wyżej elementy (UPE jako zjawisko, kontekst historyczny Gurwitscha, koncepcje Fröhlicha i termodynamika nierównowagowa Prigogine’a) stanowią tło naukowe dla rozważań o oddziaływaniach elektromagnetycznych w biologii. Interpretacje przekraczające dane empiryczne (np. twierdzenia o skuteczności konkretnych procedur terapeutycznych) wymagają odrębnych, rygorystycznych dowodów klinicznych – których obecnie brak.
Źródła (wybór)
- Gurwitsch AA. A historical review of the problem of mitogenetic radiation. Experientia. 1988.
- Volodyaev I, Beloussov L. Revisiting the mitogenetic effect of ultra-weak photon emission. J Integr Neurosci. 2015.
- Mould RR. Ultra-weak photon emission — a brief review. Photonics. 2024.
- Popp FA, et al. Biophoton emission. New evidence for coherence and storage of photonic energy in biological systems. Radiat Environ Biophys. 1984.
Informacja prawna:
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady medycznej ani promocji usług leczniczych. Opisane działania nie zastępują konsultacji lekarskiej. Działalność gabinetu New Harmony – Agata Ochab opiera się wyłącznie na metodach klasy wellness. Urządzenia i metody stosowane w gabinecie nie są wyrobami medycznymi i nie służą diagnozowaniu ani leczeniu chorób.
